ژان باپتیست پوکلن (به فرانسوی: Jean-Baptiste Poquelin) که با نام مولیر (به فرانسوی: Molière) شناخته می‌شود را همراه با کورنی و ژان راسین یکی از ۳ درام‌نویس برتر قرن هفدهم فرانسه و بزرگترین کمدی نویس تاتر اروپا و هنرپیشه ی تئاتر میدانند .

زندگی‌نامه

پدرش از کارگران بخش طراحی داخلی قصرهای لودویک 14پادشاه فرانسه بود . مولیر پس از طی مقدمات علوم به قصد فراگیری حقوق به دانشگاه رفت اما عشق او به نویسندگی و نمایش مانعی برای فراگیری حقوق شد . پس از انصراف از تحصیل در رشتهٔ وکالت با خانواده "بژارت" آشنا شده و با همکاری آنها در شهر پاریس تماشاخانهٔ "L’ Illustre Theatre " را تاسیس می کند.[۱] و در سال 1658 در پاریس به نوشتن نمایشنامه روی مى‌آورد .موليرآثارش را خود به روی صحنه مى آورد .امااولین اقدام او با شکست مواجه می شود در نتیجه تصمیم می گیرد یک گروه سیار تشکیل داده و در شهرستانها فعالیت کند. پس از سالها زندگی سیار سرانجام به پاریس باز می گردد. در سال 1659 با اثر متکلفین خنده دار (Precieuses ridicules) افراط متکلفین را مسخره می کند و به این ترتیب کمدی اخلاقی را پایه گذاری می کند که قصد دارد خطاهای معاصرانش را افشا کند و نمایشنامه‌ى مکتب زنان مولیر تاییدی است بر این جهت گیری.[۲] در نمایشنامه هایش به طور بی رحمانه ای جامعه فئودال آن دوران و اخلاق آنان را به تمسخر می گرفت .[۳] فعالیت دیگر مولیر در زمینه کمدی سیاسی بود و در انها مشکلات اجتماع را مطرح می کند: تارتوف, دون ژوان. مردم گریز دشمنان مولیراو رابا دستاویز قرار دادن دفاع از مذهب مورد انتقاد قرار می دهند و نتیجه آن می شود که تارتوف و دون ژوان ممنوع می شود. مولیر مایوس و بیمار و نا موفق در زندگی زناشویی پس از انتقاداتی که وارد می شود به موضوعات سطحی روی می آورد.مثل: حیله های اسکاپن [۴] او بین سالهای 1622 تا 1673 در پاریس زندگی کرد.

مرگ

و در سال 1673 بطورغم انگیزی بر اثر بیماری صعب العلاج سل، در حالیکه خود نقش "ارگان" [۵] در نمابش مریض خیالى را بر عهده داشت ، در حین اجرا بیهوش می‌شود و اندکی پس از آنکه به خانه رسانده می‌شود، بر اثر بیمارى و در سن 51 سالگى درمی گذرد. کلیسا از خاكسپاري او در گورستان رسمى شهرجلوگيرى نمودند و حين خاكسپاريش به صدادرآوردن ناقوس کلیسا ها و زمزمه دعاهاى حاضرين ممنوع گرديد .او را در قبرستان " سنت ژوزف " كه متعلق به نوزادان بود دفن كردند .[۶]. در سال 1792 باقی مانده خاكش به موزه تاریخی فرانسه آورده شد و در سال 1817 در پاریس به گورستان پر لاشز منتقل شده و درکنار جان دلا فونتینه دفن شد .[۷]

آناتول فرانس در بارهٔ او مینویسد : مولیر یک لحظه کوتاه از وجدان آگاه بشریت بود که 350سال پیش همچون جرقه اى در جو تاریک فرهنگى اروپا درخشید.

آثار

Source: WikipediA